سالها پیش ایده آل های زیادی در سر داشتم ...

یک روز تو در مسیر خلاف آن ایده آل ها از راه رسیدی و ...

شدی تمام ایده آل من .

عزیزم جشن میلادت مبارک

                                                     منو دور از دل و دیدت نذاری

رویا ...

تنها فضایی است در این دنیا که میتوانی خالق آن باشی.

فقط تو ... خالق رویای خودت...

می بینی چقدر هیجان انگیز است.هیچکس را یارای دست درازی بر آن

نیست.هیچکس توانایی افزودن،کاستن و یا حذف کردن این خلقت تو را ندارد.

تا نخواهی هیچکس نمیتواند آن را دریابد و تنها با اراده ی خویش قادری آن را

برای همه به اثبات رسانی ...

بی شک تو هم رویایی داری پس قدر بدان این توانایی خلقت خداگونه ات را .

به هیچ دین و مذهبی هم که پایبند نباشیم،از همان بدو تولد درمیابیم نیرویی بدون خواست ما

بسیاری چیزها را به سلیقه ی خویش برایمان تعیین کرده است.

مثلا پدر و مادر...نمونه ی خاص و منحصر به فرد از سلیقه ی او که برایمان در نظر گرفته.کسانی

که چه بخواهیم چه نخواهیم با ما هستند.گاهی هم سلیقه ی بیشتری به خرج داده و خواهر

یا برادری از جنس خودمان برایمان مقرر میدارد و همین روال تا هزاران هزار قوم و خویش نسبی

پیش میرود...

اما در کنار همه ی این سلایق شخصی،آنقدر مهربان و بزرگوار است که دیگر وارد زندگی عاطفی

ما نشده و اجازه میدهد یار و همراه همیشگی زندگیمان را به سلیقه ی خود انتخاب کنیم !!

پس باید کوشید تا بهترین را برای خود برگزیده و با انتخابی بر پایه ی مسائل پیش پا افتاده این

فرصت را از دست نداده و مایوسش نکنیم !!

به امید انتخابی سرشار از عشق و زندگانی پایدار و شاد برای همه

کافه با این فضای تهی چنان بیگانه که گویی با همه ی رهگذران قهر کرده است .

زین پس اجازه نمی دهم پایان همه چیز اینگونه تلخ رقم خورد .

راهی باید رفت....

        کاری باید کرد....

لیـک اجـابتـش رود به ســوی بیـت دیـگـران

شکوه ندارم ازکسیکه سرخوشست و بی فغان

قرعـه ی فال او چـنین رقم زده به آن جهان

این دو سه روز دنیـوی با همـه ی سـود و زیـان

مال شما فقط کمی سلامتی بهر بقا یار ما

بـقـا بـرای آن هـمـه محبـتی که بیـن مـاسـت

گر نبود محبتی تمام آن سلامتی مال شما

مریم    

  شباهنگام 

(برای دوست دیرینی که در بستر بیماری است)

پس از سیر و سلوک های فراوان دریافتم این عقایدی که از کودکی

در ذهنم فرو کردند چیزی جز خرافه و جهالت نیست .

و من از این همه تظاهر و ریاکاری خسته ام...

من برای عید ماهی قرمز میخرم .

من برای عید گل های بنفشه میخرم .

من برای عید هدایای رنگارنگ میخرم .

من برای عید شیرینی و آجیل میخرم .

من برای عید.....

اما در حیرتم چرا بعد از عید ماهی قرمز میمیرد ! گل های بنفشه می پژمرند !

هدایای رنگارنگ به سرعت فراموش میشوند !  و کام شیرین با کلام و یا نگاهی

کینه جو به تلخی میگراید !

احساس میکنم نگاه پر خواهش پسرک ماهی فروش، پیرمرد گل فروش ،دختر

کولی بی عروسک و مرد تکیده ی تلخ کام تمامی عید بر خانه ام سنگینی میکند.

ای کاش زودتر در شادی های گذرایم شریکشان میکردم . ای کاش......

من نیم آن بنده ی مخلص ، حقیقت جو و با ایمان

                              من از این ظلم و عدالت های بی وجدان بسی بیزار بیزارم

                                                                                                                     مریم

                                                                                                                                                        شباهنگام

همیشه همه را منع میکردم که بعد از ازدواج چشمهایشان را ببندند

تا کسی را جز عشقشان نبینند ... ولی حالا خودم بعد از چند سال

دوباره عاشق شدم !!!

توان پنهان کاری نداشتم و بالاخره مساله را با همسرم در میان گذاشتم

و در کمال ناباوری دیدم او هم مانند من مدتی است عاشق فرد دیگری شده!!!

شاید باورتان نشود ولی ما بعد از بحث های فراوان به یکدیگر این اجازه را دادیم

که عشق جدیدمان را نیز حفظ کنیم .

و فکر نمیکنیم کسی هم ما را بابت عشق به هلیا،کودک نازنینمان سرزنش کند...