اگر می دانستی چقدر ازتو متنفرم،دیگر طرف دخترم نمی آمدی...

چه ساعتها که بهانه ات را میگیرد و برای با تو بودن اشک می ریزد و

با هر دانه ی اشکش گویی خنجری در دلم فرو میکنند....

اما دیگر نمی گذارم تو را ببیند ...

هر بار که با تو تنها میشود زخمی بر جان اش میزنی ...رهایش کن.

چطور دلت می آید.او کودکی سه ساله بیش نیست ...

"جای چسب نواری" با آن دندانه های تیزت،تو دیگر در خانه ی ما جایی نداری.

راهت را بگیر و برو.......

اطراف همه دیوارهای کاهگلی بی هیچ روزنه ای،و در زیر دیوار اجساد بو گرفته ی پیشینیان که چون او

اسیر کوچه شده بودند و آنقدر تاریک که توانایی بازگشت هم نبود و باید منتظر میماند تا شاید سپیده بدمد

و بتواند بازگردد .

ساعاتی همانجا نشست ولی صدای زوزه ی گرگ نزدیک و نزدیکتر میشد گویی هر لحظه قادر بود از آن

سوی تاریکی به او حمله کند.بیش از آن توان انتظار و هراس کهنه را نداشت .برخاست و با تلاش فراوان

سرانجام از دیوار بالا رفت و به آن سو پرید و ...

و دیگر کسی از او خبری نیاورد و کسی هم نمیداند چه بر سرش آمد....

هر چه باشد تحسینش میکنم چون حداقل جسد بو گرفته اش باعث هراس دیگران نخواهد شد .

در چاه افتاد ...

دلبستگی هایش را از دست داد ...

به جای خنده بر لب،اشک ریخت ...

ولی کسی نفهمید چه لذتی یافت که هنوز هم گوش به فرمان دلش است.

گرمی نگاهشان وقتی به هم خیره می ماندند...

لرزش صدایشان وقتی با هم حرف می زدند...

داغی دستانشان وقتی دست یکدیگر را می فشردند...

و ....

همه و همه ی احساساتشان ، زمین تا آسمان با هم تفاوت داشت .

برای همین هم از یکدیگر بریدند و هر یک راه خود را رفتند ...

تو چه ساده باوری !

عشق چیزی جز یک فریب نیست .

محبت تنها دامی برای لحظه غفلت است تا دیگران را به اهدافشان برساند.

اعتماد دیواریست که نباید از زیر آن گذر کرد چون هر آن امکان فرو ریختنش هست.

خوشبینی تنها نگاهی کودکانه و گاه احمقانه به دنیا است.

......

و همه ی اینها احساساتی منفی است که باید از خود دور کنیم تا زندگی آرام و سعادتمندی

داشته باشیم !!!!!!!!! 

نمی دانی وقتی از تو دورم بر من چه می گذرد ...

بارها گفته ام عاشقت هستم و تمام تلاشت برای اینکه مرا از خود برانی بی ثمر است.

پس خودت را خسته مکن که رهایت نمی کنم.آشنایان می گویند بیهوده وقتم را صرف تو

کرده ام و برای خوشبختی باید از تو دل برکنم...چه کنم که دست خودم نیست و نمی توانم...

گیریم که رهایت کنم،با این همه خاطره ی تلخ و شیرینی که با هم داریم شک نکن دور از تو دیوانه

خواهم شد.می دانم غیر از من کسان بیشماری بر تو دست یافته اند و سخت تر اینکه می دانم

آنها را بسی بیش از من میخواهی ولی ایرادی ندارد...با همه ی خلق و خوی تندت،دمدمی مزاجیت،

کینه ورزی ها و دوروییت،حتی با همه ی وعده های دروغینت،آنقدر صبر میکنم تا روزی قدر این عشق

و علاقه ی من را بدانی.فقط دعا میکنم زنده باشم و روز موعود را ببینم...

تا آن روز عاشقانه دوستت دارم

                                      تهــــــــران عزیزم

خدایا

با همه ی دانایی ات مطمئن هستم یک چیز را نمیدانی !!!

و آن لذت تجربه کردن است ...

نمیدانی چه لذتی دارد تجربه کردن،

حتی اگر به قیمت از دست دادن خیلی چیزها تمام شود .

به عنوان یک بنده ی حقیر به تو پیشنهاد میکنم کمی از دانایی ات

بکاهی و مزه ی تجربه کردن را بچشی ...

میدانم که از قبل می دانی اگر بیش از ظرفیتم به من بدهی عواقب

بدی در انتظارم است.ولی من آماده ی پذیرش این بیشتر از ظرفیت

هستم تا تو این تجربه را بدست بیاوری ...

باور کن لذتی که در تجربه کردن است در دانایی نیست .

(میدانم که مرا بابت این چرندیات می بخشی چون می دانی در دل چگونه عاشقت هستم )

حس آشنای یک نگاه

حس عجیب یک دیدار

حس لطیف دل بستن

حس غریب دل کندن

که را باید دید ای احساس اگر نخواهمت ؟؟؟

زندگانی بسان شراب تلخی است که باید دل را به دریا زده

و تا ته آن را سر کشید .

و بعد سرخوشی حاصل از این مستی را به تماشا نشست...

خدایا ...

من دائم الخمر این شراب تلخم . آن را بر من حلال گردان .