خدایا

باز شبهای عاشقی فرا رسید ...شبهایی که من همیشه از درکش عاجز بوده ام .

در همه ی این سالها من نتوانستم علی تو را بشناسم  یا از زندگیش چیزی بفهمم چون به هیچ مکتوبی

اعتماد ندارم...چون در همه ی این مکتوبات سوالاتی است لاینحل که کسی جواب درستی به من نمیدهد .

دیگران را نمیدانم اما من صادقانه باید اعتراف کنم که همه ی این سالها در این شبهای عزیز یک خودخواه

بیش نبوده ام . خودخواهی که حتی یک قطره اشک هم برای علی تو نریخت و هر چه از دیدگانم فرو میریخت

برای خود بود و زندگیم . برای اینکه در این وانفسا مرا و خانواده ام را به حال خود رها مکنی ...

خدایا در این شب های قدر اعتراف و نیز دعایم را بشنو و به دل مگیر چرا که من هنوز همان مریم کوچکی

هستم که خودت آفریدی ...مریمی که فقط عاشق توست و بس .

پس الغوث الغوث خلصنا من الظلم یا رب