این واژه ی به ظاهر ساده،مسبب تمامی مصایب من است. این واژه را دست کم نگیرید زیرا بسیار ریاکار و حسود است.او آنقدر قدرتمند است که می تواند بر همه چیز دست یابد.

کافی است بوی خوشبختی ات به مشامش برسد، بی درنگ دست بکار می شود .

پنهانی و شبانه به زندگیت پا می نهد . بی اجازه به تمامی زوایای زندگیت سرک می کشد تا منشأ این خوشبختی را بیابد و وقتی آن را یافت،ذره ذره به درونش نفوذ می کند و روزی به خود می آیی و می بینی از خوشبختی ات چیزی باقی نمانده .

اگر هنوز هم مرا مجنون می خوانی،کافی است نیم نگاهی به اطرافت بیندازی ...

در طول زندگیت به چند نفر اعتماد داشتی؟

آیا هنوز هم به همشان اعتماد داری ؟

چند نفر را دوست داشتی ؟

آیا هنوز هم  همشان را دوست داری ؟

به چه چیزهایی اعتقاد داشتی ؟

آیا هنوز به همشان معتقدی؟

می بینی ! "امکان" چه ساده بر تو هم دست یافته !

این واژه ی پنج حرفی ساده به تو نشان می دهد که هیچ چیز ، مطلق نیست. هیچ چیز به خودی خود نمی تواند تا ابدیت به همان شکل اولیه باقی بماند .

اینها را نگفتم تا نگرانت کنم . فقط خواستم قبل از آنکه تصمیمی بگیری خودت در کنار دیگر شرایطت جایی هم برای "امکان" باز کنی.تا غافلگیرت نسازد.

مخصوصاً در تصمیمات عاطفی ات جای بیشتری برایش باز کن . فراموش نکن او به شدت حسود است .

مراقب باش دوست من .