آن روز را بخاطر داری که التماس می کردی پیش تو بمانم،ولی نماندم؟!

می دانی آخر دلم را جای دیگری جا گذاشته بودم.

ولی وانمود کردم مریضم....

آن شب را بخاطر داری که آن هدیه را توی ماشین دیدی؟!

آن هدیه مال تو نبود.ولی وانمود کردم برای تو خریده ام....

آن روز را بخاطر داری که هر چه تماس می گرفتی در دسترس نبودم؟!

پیش آن دیگری بودم ولی وانمود کردم تلفن آنتن نمی دهد....

آن شب را بخاطر داری که پرسیدی چقدر دوستت دارم؟!

در آن لحظه حتی تلفنت را هم به سختی به یاد می آوردم.

ولی وانمود کردم تو تنها عشق من در دنیایی....

نمی دانم مرا بخاطر می آوری یا نه !!ولی تمنا می کنم مرا ببخش .

حتی اگر نمی توانی مرا ببخشی فقط کافیست وانمود کنی.

من به آن هم راضی ام.من تصور می کردم هیچگاه نخواهی فهمید!

ولی کسی است که همه چیز را فهمیده و گویا تمام آن مدتی که

من با دیگری بودم،او هم مراقب تو بوده !!!

درست است که من تمام مدت وانمود می کردم ولی علتش این بود

که نمی توانستم دل شکستگی تو را ببینم .

به آن دلی که هیچگاه نشکستمش قَسَمت می دهم

حال که دستم از این دنیا کوتاه است مرا ببخشی.

و این ها را به خدا بگویی تا رهایم کند.

دیگر نمی توانم نفس بکشم ......