همه معتقدند تنها انسانها قدرت تعقل دارند.ولی این امر نسبی است.

چه بسیار حیواناتی که به مرور زمان و در اثر تمرینات فراوان،قادر به تفکر

و انجام اعمال دلخواه ما یا خودشان هستند.حتی اگر تصور بر این باشد که

همه ی این اعمال در اثر شرطی شدن آنها است،باز هم نمی توان صورت مسأله

را پاک کرد.چه بسیار انسانهایی که یا قوه ی تعقل ندارند و یا دارند و بنا به دلایلی

از جمله کاهلی،حوصله ی استفاده از آن را ندارند و لذا مانند حیوانات شرطی شده

و با یک شستشوی مغزی ساده،می توان هر آنچه دلخواه و مصلحت است

در مغزشان فرو کرد.حتی از دیدگاه دین شناسی هم که همه چیز

به اراده ی خداست باز هم جای تفاوتی باقی نمی ماند.

در مورد سخن گفتن نیز برخی گفته اند انسان حیوان ناطق است.

اما طوطی نمونه ی بارز سخن گفتن،این فرضیه را رد می کند

گیریم که این سخن گفتن از روی تعقل و اراده نباشد،آنگاه دقیقاً می شود مانند

نیمی از جمعیت کره ی زمین که بی تفکر و تعقل،تنها مشغول تکرار مکررات هستند.

در مورد مابقی حیوانات نیز نفهمیدن زبانشان را نباید به پای عدم توانایی آنها

در سخن گفتن به زبان دلخواه خودمان بگذاریم .

در مورد همزیستی نیز کاملاً واضح است که حیوانها مانند انسانها

جذب یکدیگر می شوند ،با هم رابطه برقرار می کنند و بچه دار می شوند و

از آنها نگه داری می کنندو... و این دید سطحی که آنها قدرت عاشق شدن ندارند

و همه این اعمال غیر ارادی است،نه تنها صورت مسأله را پاک نمی کند

بلکه مهر تأییدی است بر عدم تفاوت انسان و حیوان از این منظر.چه بسیار انسانهایی

که به همین نحو جذب هم می شوند و با هم رابطه برقرار کرده و بچه دار می شوند

و حتی در مواردی که بچه های خود را سقط می کنند از بساری حیوانات

پیشی می گیرند و اسمش را قسمت و جبر روزگار می گذارند که باز هم در اصل عمل

تفاوتی ایجاد نمی کند .

چه بسیار حیواناتی که قوه ی گریستن دارند و این امر و شواهدش در دنیا

به ثبت رسیده درست مانند انسان .

همه و همه ی موارد را که بررسی کنی باز هم نمونه های حیوانی و انسانی را در

هر دو گروه می بینی.تنها می ماند یک مورد که تاکنون نمونه ی حیوانی آن دیده نشده و آن

"خندیدن " است.

این توانایی تاکنون در هیچ حیوانی چه به صورت عادت و شرطی شدن و چه به صورت

طبیعی دیده نشده و فقط انسانها توانایی خندیدن را دارند و هر جا اراده کنند می توانند

این توانایی را بکار گیرند.

پس باید قدر این توانایی منحصر به فرد را بیشتر دانست

چرا که اگر این موهبت را از دست بدهیم دیگر امیدی برای انسان باقی ماندن،نیست.

پس تا دنیا باقی است بخندید

البته با هم نه به هم...

پاورقی:

(در ایجا از خداوند قادر متعال طلب بخشایش می کنم و امیدوارم این درددلها را که از سر جهالت و سردرگمی است،پای جسارت در حکمت خویش نگذارد.و عاجزانه تمنا می کنم اگر دلیل دیگری برای اینکه ما را اشرف مخلوقات کرده در دست دارد به این حقیر نشان دهد تا به مطلبم اضافه کنم.البته اگر صلاح می دانند)