مشغول نوشتن مطلبی برای امروز بودم یک لحظه فکرم پر کشید

و به درون وبلاگ رفت !!!!

با خود فکر کردم که اصلا من چکار دارم می کنم؟این وبلاگ چیست

که برای خودم باز کرده ام؟و دلخوشم که حرفهایم را درون آن می نویسم؟

اصلا چه جاذبه ای است که هر روز مرا بر آن می دارد که به درون وب بیایم

و بخوانم و بنویسم و عجیب تر آنکه منتظر اظهار نظر کسانی باشم که

نه دیده می شوند و نه شنیده می شوند؟این چه رازی است که اگر

صاحبین قسمت پیوندهایم دیر برایم نظر بگذارند تا این حد دلگیر و غصه دار

می شوم ؟؟؟؟؟

خلاصه که دنیایی است عجیب پیچیده ولی دلنشین .

و چون در این زمینه هیچ پاسخ منطقی نیافتم ناچار به این بسنده کردم که

از همین وبلاگ کوچکم مراتب سپاسگزاری را از برخی عزیزان اعلام کنم :

تیم برنرز لی اولین طراح شبکه جهانی اینترنت در سال 1998

هات میل اولین پایه گذار خدمات نامه رسانی اینترنتی موسوم به ای میل

جورن بارگر اولین مبدع وبلاگ که بعدها به بلاگ خلاصه شد

دکتر شهشهانی پایه گذار دامنه ی ir

و کلا همه آنها که این فضا را برای ثبت نوشته هایم باز گذاشتند...