تصور کن به خاطر یک سری دلبستگی ها مجبور شوی به جایی دور بروی...

و تنها دلخوشیت این باشد که لپ تاپت همراهت است اما وقتی به آنجا میرسی با قطعی تلفن روبرو میشوی

صبرت هم فقط یک هفته همراهیت میکند و سرانجام با پرس و جوی فراوان (قابل توجه شیوا)به یک کافی نت

میرسی و سرمست از این خوشی مشغول خواندن نظر دوستانت هستی که پسر مسوول آنجا نزدیک می آید

و میگوید"لطفا از آوردن اطفال خودداری کنید" !! تازه به خودت آمده و میبینی هلیا رو پای پسرک میز بغل

نشسته و لبخند میزند...با خجالت وسریع آن مکان رویایی را ترک میکنی و تازه درمیابی که در عمق وجودت

بیش از آنچه فکر کنی عاشق "گراهام بل" بوده ای و نمیدانستی ....

پ.نوشت : اینها را گفتم برای همه ی دوستانی که در این مدت دل نگران پادیر شدند و  خود میدانند که پادیر فقط و فقط به وجود آنها زنده است مخصوصا تو ... 

پ .نوشت : در مورد عشق من به گراهام بل عزیزم حتی یک ذره هم شک مکن .عاشقشم